Özgün yazılar okumadan olmaz!!

TOPRAĞIN HİKMETİ

Yere hangi tohum ekildi de bitmedi, yeşermedi?

Niçin insan tohumuna gelince bitmeyecek, yeşermeyecek zannına kapılıyorsun.
Hz.Mevlana
Bir hayat yatar yerin derinliklerinde.  Oysa kimse bilmez onun orada olduğunu.  Öylesine BASARlar üstüne VE GEÇERler…

Sonra yerin altında yatan tohum,toprağı yararak yeryüzüne çıkar.

Bu narin bir filizcik olur. Bilir misin sen bunu? Gülerek uzatır başını semalara. Gülücüğüne ne dağlar dayanır nede taşlar. Bu filizcik delinmeyen kayaları ufalayarak,adeta okşar gibi çıkar ve güneşe “merhaba” der. Bu filizciği gören insan ”vay be, meğerse koca bir hayat saklıymış şu toprakta ve kaya gövdelerinin içinde” der ve şaşkınlığını gizleyemez filizcikten ve doğadan……………………

Görünüşte filizcikten hiçbir eser yoktu oysa…Canlanırmış meğerse bu sessiz ölüler… Bir Baksan etrafına, çiçek bile açmış olur kurumuş sanılan ağaçlar. Meğerse bu uzun sessiz ve derin uykunun uyanışı varmış. (continue reading…)

HAYDİ SEN DE ARA

Neden buradayım?  Bir yerden, bir şeylerden ya da birinden mi kaçıyorum?  Yoksa bir şey mi arıyorum? Aradığım ne?  Ben onu bulabilir miyim?  Bomboş bir çaba içerisinde değilim değil mi? Sizce gerçekten aramalı mıyım, ne olduğunu bilmediğim o şeyi?  Aramalısın dediğinizi duyar gibiyim.  Arayacağım da.  İnsan mütemadiyen bir arayış içinde değil midir zaten?

Bazen Hayat bir nevî aramaktır.’’  diyorum.  Neyi, ne zaman,nasıl aramak gerektiğini de çok iyi bilmek gerekir, bunun da farkındayım.  Kimi zaman düşünüyorum düşünüyorum olmuyor.  Belki de düşünmek yanlıştır ama o, yaratılışımızda bize verilen en büyük ayrıcalıklardan biri değil mi?  Düşünüyorum o hâlde varım.’’ diyen Descartes’in sözünde küçücük de olsa bir doğruluk payı yok mu?

Düşünmek, hayal kurmak, bu hayallerin peşinde koşmak elbette çok güzel.  Şu da önemli bir nokta ki hayal kırıklığı çok acıdır.  Onun için insan, dikkatli olmalı bir hayali zihnine yerleştirirken. (continue reading…)

KORKULARINDAN KORKMA

İnsanların çoğu kaybetmekten korktuğu için, sevmekten korkuyor.Sevilmekten korkuyor, kendisini sevilmeye layık görmediği için.Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
Duygularını ifade etmekten korkuyor, reddedilmekten korktuğu için.Yaslanmaktan korkuyor, gençliğinin kıymetini bilmediği için.Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için.Ve ölmekten korkuyor aslında yaşamayı bilmediği için.

W.SHAKESPEARE

Korku,başarının,ileriye yürümenin en önemlisi de hedeflerimizin önündeki en büyük engeldir.

Korku yeryüzünün tutsağı,bizleri bağlayan ve gerçekten olduğumuz kişi olmamızı engelleyen bir şeydir.Bazı insanlar korkunun bütün düşüncesini,hareketlerini,idare etmesine izin verir.

Korku bizlere bir çok oyun oynar.Bizi kendisine esir eder.Ve korkunun esiri olduğumuzdan korkuya asılıp kalıyoruz,onları besliyor ve büyümelerine izin veriyoruz; (continue reading…)

HAYATI ANLAMAK

EY ALLAHIM…! Bana Değiştirebileceğim gerçekleri değiştirebilecek kadar “GÜÇ”,Değiştiremeyeceğim Gerçeklere, Dayanacak kadar “SABIR” ve Her İkisi Arasındaki Farkı Anlayacak Kadar “AKIL” ver.

Bizler çoğu zaman hayatın anlamını düşünürüz;”Hayattan lezzet almıyorum,hayatı sevmiyorum,yaşamaya bir anlam veremiyorum…”gibi sorularla beynimizi sürekli meşgul ederiz.Farkında değiliz ama; bu sorular hayatı daha karmaşık ve anlaşılmaz hale getirir.Çünkü, sorulara aradığımız cevaplar bizi bu karmaşadan çıkarmaya yetmeyecektir.

Hayatımızda değişmesini istediğimiz o kadar çok şey var ki…Ve işin kötü tarafı bu değişikliklerin gerçekleşmesi imkansız gibi göründüğünde pes eder,umudumuzu yitirir,hayatımızın pek çok anında kırgınlıklar yaşarız.Peki;anlamak sevmenin ilk adımı mıdır? Bir şeyi ancak iyi anlayabildiğimiz zaman mı çok severiz?

Ya bir anlam bulamaz isek.Hayatın anlamsız olduğundan şüphelenmeye devam edip,hayatı sonuna kadar yaşayıp tüketmemiz mi gerekiyor…

HAYATI ANLAMAK; nedir sizce? (continue reading…)

NE OLURSA OLSUN ASLA VAZGEÇME.
Vazgeçmemek
Bir adam,bahçesinde toprağın üzerinde bir kuş yuvası gördü.Fırtına sonucu,ağacın dallarında bulunması gereken yuva,darmadağın olmuş ve yere düşmüştü.
Adam yerdeki yuvaya bakıp üzüntülü bir şekilde derin derin düşüncelere daldı.Bir süre sonra,ağacın dalları arasından gelen kuş cıvıltıları onu kendine getirdi.Başını kaldırdığında kuşların yeni bir yuva yapmaya çoktan başladıklarını fark etti.
Fırtınanın yuvalarını yıkıp,onları endişe ve ümitsizliğe sürüklemesine izin vermemişlerdi.Ne olursa olsun,kaç kere olursa olsun,her şeye yeniden başlama cesaret ve güvenine sahip olduklarını göstermişlerdi.

Hedefe ilerlerken insanın önüne bir takım engeller çıkar.Bu engellere takılıp olduğumuz yerde saymak da bizim elimizde;önümüze çıkan engelleri görmezden gelip setleri geçmek de bizim elimizde.Her insanın yaşamında fırtınalar kopar.Önemli olan bu fırtınaların yıktıklarını tez zaman da onarmak yeniden yaşama devam etmek gereklidir.

Kendimizi,ailemizi yada çevremizi zirvelere çıkartmak ve bunu belirli bir plan çerçevesinde yapmak her zaman olumlu sonuçların ortaya çıkmasına neden olmuştur.Hiç bir canlı çalışmadan başarıya ulaşmamıştır.Karıncalar bile kendileri küçük olmasına rağmen boylarından büyük başarılar göstermişlerdir. Peki ya biz insanlar ne istediğimizi tam olarak biliyor muyuz? Zengin olmak mı?ünlü bir yazar olmak mı?Başarılı bir öğrenci olmak mı? İyi bir anne olmak mı? Kaliteli bir öğretmen olmak için kendimizi en iyi şekilde yetiştirmek mi? Ne istiyoruz? Duyarlı bir vatandaş olmak mı?sorular ve sorular…….. (continue reading…)